کافه‌گرد/ نوشته‌های نوید غضنفری

نظرها

• جوانه
  ۲۹ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۲۰:۱۳

  با خووندن قسمتهای اولی این پست، خاطرات نوجوانی زنده شد برام، خصوصا قسمت اعتصاب غذا و نفرت از آلمانیها به خاطر فیلمهای پارتیزانی
  لذت بخش بود خووندن این پست!
  شاد باشید.
• جواد رهبر
  ۲۹ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۲۳:۲۳

  نوید یعنی تو هم از آلمان بدت می‌آد و از آرژانتین خوشت؟ نه!!!!!!!!! به این می‌گن شباهت‌ها!
• navid
  ۲۹ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۲۳:۲۳

  نوید: به این می‌گن شباهت‌ها برادر ) پایرت ریدیو هم نمونه‌ی دیگرش
• a Director
  ۳۰ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۰۳:۰۳

  بخش فوتبالی اونقدر نکته ی خوب داشت که نتونم اسم ببرم . البته آرژانتین و مارادوناش کماکان محبوبه و از آلمان هم کماکان بدم میاد (‌ اگر چه این تنفر عجیب و غریب شما رو ندارم lol ) . این ۳ هم از اون نکته های خوب بود . کلا همه چی خوب بود . اون کارت بازی رو من مدتها بود فراموش کرده بودم ! چقدر این دست بی نوا سر این بازی نابود شد !!

  راستی اون ایمیل رو بیشتر دریاب برادر !
  موفق باشی
• navid
  ۳۰ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۰۳:۰۳

  نوید: مخلص رفیق. ای‌میلت رو جواب دادم برادر، نرسید؟!
• آریان گلصورت
  ۳۱ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۱۳:۰۶

  یه مطلب ضد آلمانی درجه یک . ایول . البته فقط ایتالیا اما آرژانتین را امسال به خاطر گل روی مارادونای کبیر پیگیری میکنم . تا حداقل روی اون پله مغرور کم بشه .
• navid
  ۳۱ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۱۳:۰۶

  نوید: ویوا آتزوری‌ها تیم دوم‌ام آرژانتینه که گمون‌ام باس به‌اش پناه ببرم.
• صوفیا نصرالهی
  ۱ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۰۰:۴۳

  نوید حس مشترکه…و جالب اینکه از یه جا هم نشات میگیره. منم هر چی فکر میکنم اولین دلیل تنفرم از آلمانها به جنگ جهانی برمیگرده که قطعا با فیلمهای اون دوره برام معنی پیدا کرده بود. متفقین که همیشه دوستشون داشتیم چه انگلیسی بودند چه فرانسوی و چه آمریکایی و متحدین که آلمان بود و آلمان و ازشون متنفر بودیم.(از اونجایی که تو فیلمها کمتر ایتالیا و موسولینی رو نشون میدادن انگار اصلا متحدین فقط آلمانی ها بودند). سریال ارتش سری و گلهای شب بو هم مزید برعلت بود.(این دومی سریالیه که اسم قهرمانش ماکسمیلیان بود و جایزه داره هرکی یادش باشه. من که فقط مهتاب رو دیدم که این سریال یادشه).
  دلیل دوم نفرتم هم زبانشون بود. هر چی انگلیسیو دوست داشتم، عاشق فرانسوی بودم، ایتالیایی و اسپانیایی گرم و پرشور بودند زبان آلمانی بنظرم خشک و بیروح و یه ذره خشن و بی کلاس بود!
  جالبه هنوزم که هنوزه هرچی میخونم و میبینم تایید همون چیزهای سابقه. مثلا فصل اول کتاب فوتبال علیه دشمن که درباره بازی هلند و آلمان هست و واکنشهای بد آلمانی ها رو تعریف میکنه.
  مهم نیست که ایتالیا و انگلیس عزیزم حذف بشن و آلمان قهرمان بشه. من همچنان از آلمان بدم میاد.
  پی نوشت: از love actually گفتی.عاشقشم. هیو گرانت باید بعد از تونی بلر نخست وزیر میشد. قبول نداری؟!و اون دیالوگ شاهکار که یادم رفته بود ولی الان کلی خندیدم.
  پست خوبی بود رفیق. خوش گذشت. بیشتر از جام جهانی…
• navid
  ۱ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۰۰:۴۳

  نوید: Love Actually که عالیه صوفی جان. حالا باید فیلم جدیدش، Pirate Radio رو ببینی. معرکه‌ست. اوج شور بریتیش راک. راجع به‌اش چیزکی نوشتم تو شرق. آلمانی‌گریزی‌ت رو هم هستم رفیق )
• وحید جلالی
  ۱ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۲۱:۵۵

  کشتی‌ای که راک‌آلود شد … عجب اسمی.فقط از خوره هایی مثل شما می شود اسم این فیلم ها رو شنید.و این سریال کالیفرنیکیشن‌ که حرف نداره.عاشق رابطه هنک و دخترش ام.این روزها گذاشتم سوپرانوز را ببینم.اگر ندیدید شدیدا پیشنهاد می شود.حال و هوای آثار اسکورسیزی را داره.
• navid
  ۱ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۲۱:۵۵

  نوید: مخلصیم رفیق. همین الان می‌خوام رویویی که برای پایرت ریدیو در شرق نوشته‌ام را بگذارم این‌جا. چون ۳ سطر آخرش سانسور شد متاسفانه. برای این‌که منظورم را بهتر برسانم می‌گذارمش این‌جا. ممنون از پیشنهادت، می‌روم توی کارش
• محمد
  ۴ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۰۸:۱۷

  یکی از اصطلاحات عکس بازی:

  تیری چند؟ ….. یعنی نفری چندتا عکس بذاریم وسط؟!
• navid
  ۴ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۰۸:۱۷

  نوید: دمت گرم رفیق. آقا احتمالا یادت نیست به اون حرکتی که با یه‌دست (دست‌مون رو گود می‌کردیم) طوری رو عکسا می‌زدیم که همه‌اش برمی‌گشت، چی می‌گفتیم؟! واسم مهمه.
• ندا
  ۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۷:۰۸

  خیلی خیلی خیلی جالب بود.
  تنها همبازی بچگیم پسر عمم بود به خاطر همین من هم یکی از خاطره انگیزترین بازی های بچگی همین کارت بازی بود.
  بعضی وقتا پسر عمم با دوستاش که بازی میکرد میگفت ما دو تا یه تیمم که من به جای اون بزنم چون دستای بزرگ و کشیدای داشتم راحتتر میتونستم عکسا رو برگردونم به خاطر همین بیشتر مواقع ما میبردیم.

  خاطره های شیرینی برام زنده شد. ممنون
• navid
  ۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۷:۰۸

  نوید: )
• بهزاد
  ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۳:۲۲

  این دیالوگ هنک رو هستم بد! اگه کمی راجع به ایرانی ها می دونست می گفت میرزا بنویس می شید )
  در مورد آلمان هم نظر خاصی نیست. الان بیشتر نگران متنفر از هیتلرهای داخلی هستم تا آلمانی ها